Allah'tan ne istersen onu verir derdi babam hep. Bazen gülerdim bu sözüne,küçük şakalarımızda bile hatırlatırdı diye. Saçma gelirdi. Hep iyi şeyler isteyeceğiz ve hep iyi şeyler gelecekti başımıza. Bizi nasıl bir kötülük bulabilirdi ki? Alt tarafı karşımıza iki yüzlü insanlar çıkacaktı , yalanlarla sahtekarlarla uğraşacaktık işte. Çünkü bu hep böyle süregelmişti insanoğlunun hayatında.
Bizde ufak tefek şeylerle yıkılıp depresyona girecektik. Melankolik takılacaktık sanki hayat sona ermiş gibi. Evet, bu olacaktı işte bana hayatın kötülüğü . . .
Birde sevdiğim insanları alacaktı elimden , çok üzülecektim. Varlığı da yokluğu da yetmeyen insanlar olacaktı, her hatırıma geldiğinde gözlerim dolacaktı tıpkı şu anki gibi. Sonra toparlayacaktım kendimi , alışmıştım bir nebzede olsa ve devam edecektim alışmaya. Başka çarem olmayacaktı. Bana öğrettikleri şeyler için onlara sonsuz teşekkürler sayacaktım içimden yine . Dakikalar mı saatler mi günler mi sürer bilemem , sürecekti işte. . . He birde hastalıklarla boğuşacaktık. Sevdiklerimizi elimizden alanlarla. Sevdiğime kötülük yaptıysan bana da yap diye kafa tutacaktık ki ben kafa tutmakta, inatlaşmakta birazda usta sayılırım hani. . . Tabi herkes bilmez bu özelliğimi yakın olanlar sözde değil özde yakın olanlar bilirdi, anlatmazdım görürlerdi baktıklarında. Her şeye kafa tutan ben hastalığa da kafa tutardım yani. Sonunu bilmediğim ve bilmek istemediğim. Çevremi hapis alan. Canımı benden uzaklaştıran. Bir de hani kimseye söylemezler ya aman üzülmesin diye. Üzülecek ne var ki çok mu mühim? Gelip geçecek eminsin çünkü. Bırak ne halleri varsa görsünler birazda bencil ol be kuzum :)
Hayat tek başına yaşanmayacak kadar güzel , yükünü tek başına kaldıramayacağın kadarda zor. O yüzden takma kafana bazı şeyleri de. Unut , anımsatma kendine. Kötülüğü başkası yapmaz kişiye, kendi eliyle hazırlar her ne olursa . Ne yaptıysa bulur karşılığını, bu yüzden unut. Anımsatma kendine.
Mayıs 2011
0 yorum:
Yorum Gönder